Bitiricilik ve kafa vuruşundaki elit seviyesi, sezgisiyle birleştiğinde ceza sahası içinde ölümcül bir nokta oyuncusu profili çiziyor fakat pozisyon alma yoksunluğu bu güçlü yönlerini gölgelemeye fazlasıyla meyilli. Denge ve zıplamadaki üstün kapasitesi havada ezici bir hakimiyet sunarken, doğal kondisyonunun düşüklüğü bu fiziğe sürekli saha içinde güvenmenin lüks olduğunu bağırıyor. Soğukkanlılığı ve topsuz alan koşuları elit bir avcının içgüdülerini yansıtıyor ama cesaretine rağmen dripling ve teknik kapasitesi, sıkışık savunmaları tek başına açabilecek yaratıcılıktan uzak.
Agresifliği ve gücü, dayanıklılığının vasat sınırlarda gezinmesiyle birleşince yüksek tempoda ilk yarıda kurduğu baskıyı maçın son bölümüne neredeyse hiç taşıyamıyor. İlk kontrolü ve tekniği, en zor pozisyonlarda dahi topu saklama imkanı tanıyor ve sırtı dönük oyunda etkili bir duvar olmasını sağlıyor ne var ki vizyon ve pas kalitesindeki kısıtlılık, onu hücumda sürekli oyunu besleyen bir bağlantı elemanı olmaktan alıkoyuyor.
Sürati ve hızlanması fiziğine göre şaşırtıcı derecede yeterli olsa da, kararlar ve konsantrasyonundaki dalgalanmalar kritik anlarda elit bitiriciliğini işlevsiz kılabiliyor. Hava toplarındaki tartışmasız üstünlüğü, uzaktan şut tehdidine başvurma eğilimini gereksiz yere tetikliyor ve bu tercihler sıklıkla hücum devamlılığını baltalıyor. Bu hâliyle Schick, her anı kusursuz işlenmesi gereken bir alet doğru kullanıldığında rakip ağları parçalıyor, sistemin dışına itildiğinde ya da baskı altında kaldığında ise takımın hücum akınını tamamen kör bir noktaya sürüklüyor.