Andranik Simonyan, topu ayağına aldığında pas dağıtımı ve ilk kontrol becerileriyle dikkat çekiyor, dar alanlarda topu saklama ve takım arkadaşına aktarma konusunda belirli bir potansiyel taşıyor. Ne var ki, bu teknik yatkınlığın faturasını fiziksel mücadelelerde ağır ödüyor, zayıf gövdesi ve yetersiz gücü, orta sahadaki ikili mücadelelerde kolayca ezilmesine yol açarken, maç temposunu sürdürmekte zorlanan dayanıklılığı da oyunun son bölümlerinde sahada görünmez kılıyor. Çevikliği ve ilk hızlanması fena olmasa da, bu fiziksel eksiklikler, onu savunma görevlerinden tamamen uzak bir profile itiyor.
Oyun görüşü ve karar verme yetisi ortalamanın üzerinde seyretse de, baskı altında soğukkanlılığını çabuk yitirmesi ve konsantrasyon eksikliği, kritik anlarda basit top kayıplarına neden oluyor. Rakip baskısı arttığında, pozisyon bilgisi ve sezgileri yetersiz kalıyor, bu durum, top rakipteyken doğru yerde konumlanmasını engelliyor ve takım savunmasına katkısını neredeyse sıfıra indiriyor. Cesaret eksikliği, topu kapma ve markaj görevlerinde isteksiz bir görüntü çizmesine yol açarken, topsuz alandaki hareketliliği de beklenen seviyenin altında kalıyor.
Kafa toplarındaki zafiyeti ve bitiricilik konusundaki yetersizliği, onu hücumda da sınırlı bir opsiyon haline getiriyor. Uzaktan şut denemelerinde isabet bulmakta zorlanması ve dripling yeteneğinin kısıtlı olması, ceza sahası çevresinde yaratıcı bir tehdit olmaktan uzaklaştırıyor. Her ne kadar doğal kondisyonu ve kararlılığı gelişim için umut verse de, temel fiziksel ve zihinsel eksiklikleri, onu ancak çok özel, az temaslı ve tamamen topa sahip olma odaklı bir sistemde, savunma sorumluluğu minimuma indirilmiş bir rolde değerlendirilebilecek, yüksek riskli bir yatırım haline getiriyor.
Ermenistan