Diego Aguirre, ceza sahası içinde bitiriciliği ve hava toplarındaki hakimiyetiyle öne çıkan, klasik bir santrafor profili çiziyor. Topu ilk kontrol edişi kabul edilebilir seviyede ve baskı altında soğukkanlılığını koruyabiliyor. Fiziksel olarak güçlü ve dayanıklı bir yapıya sahip olması, rakiplerle mücadelede ayakta kalmasını sağlıyor.
Ancak, bu güçlü yönleri, önemli eksikliklerle dengeleniyor. Hızlanma ve çeviklik konusundaki yetersizliği, savunma arkasına koşu atma veya driplingle adam eksiltme becerisini ciddi şekilde kısıtlıyor. Topsuz alandaki hareketliliği ve pozisyon bilgisi zayıf kalıyor, bu da onu oyunun akışından koparabiliyor ve takımın hücum organizasyonlarında görünmez kılıyor. Karar verme mekanizması ve pas yeteneği, takım oyununa katkısını sınırlayan diğer önemli faktörler. Vizyonunun darlığı, onu tek boyutlu bir bitiriciye dönüştürüyor.
Bu oyuncu, sadece bitiricilik odaklı, statik bir hücum hattında verimli olabilir. Yüksek tempoda, pres yapan veya topu ayağında tutarak pas trafiği oluşturan takımlar için uygun değil. Rakip savunmayı yıpratacak fiziksel gücü olsa da, topu ayağına aldığında yaratıcılıktan uzak kalıyor ve oyuna aktif katılımı sınırlı kalıyor. Modern futbolda bir santrafordan beklenen çok yönlülükten uzak, kendisine servis yapıldığında gol atabilen, ancak kendi pozisyonunu yaratmakta zorlanan bir profil sunuyor.
Arjantin