On yedi seviyesindeki ilk kontrolü ve tekniği, on altılık soğukkanlılığıyla birleştiğinde dar alanda top saklama konusunda hâlâ elit bir dokunuş sunuyor, ancak on ikide kalmış hızlanması ve on birden ileri gitmeyen sürati, bu anları sürekli kılmasına izin vermiyor. Bitiricilik seviyesi on üçte kalırken, ceza sahası içindeki pozisyon alma hissinin on gibi felaket bir seviyede olması, onu rakip stoperler için tahmin edilebilir bir tehdit haline getiriyor. Buna rağmen on beşlik vizyonu ve on altılık yaratıcılığı, pas bağlantılarında beklenmedik açılar bulmasını sağlıyor ve on yedilik takım oyunuyla birleştiğinde topun dolaşımında hâlâ işlevsel bir dişli olarak kalabiliyor.
Doğal kondisyonu on yedi puanla üst düzey görünse de, bunu on ikilik dayanıklılık ve güçle destekleyemediği için maçın son çeyreğinde adımlarının ağırlaşması kaçınılmaz. On beşlik dengesi, sırtı dönük oyunda ayakta kalmasını sağlıyor, ama on bir seviyesindeki zıplamasıyla hava toplarında varlık göstermesi mümkün değil. Savunma tarafında on bir top kapma ve on markaj gibi vasatın altındaki rakamlar, pres anında rakip için sadece bir gölge olmasına yol açıyor.
On yedi puanlık takım oyunu ve on beşlik liderlik özellikleri, soyunma odasında sessiz bir otorite kurmasını sağlasa da, bu rakamlar sahada on ikilik konsantrasyon ve cesaretle birleştiğinde somut bir dirence dönüşmüyor. On dört seviyesindeki topsuz alan koşuları ve sezgisi, fiziksel düşüşünü maskeleyemeyecek kadar kısıtlı kalırken, yaratıcılık ve tekniğin üzerine binen yaş yükü, artık bu verileri ancak anlık parlamalar için kullanılabilir kılıyor.