İlk kontrolü ve tekniği üst düzey bir orta saha için gerekli yumuşaklığı sağlıyor, fakat bu zarafet düşük cesaretiyle ve fiziksel kapışmalardan kaçan agresiflik seviyesiyle tezat oluşturuyor. Pas yeteneği ve vizyonu, oyun rakip yarı sahada sıkıştığında çözüm üretmesine yetse de, pres anında güçsüz fiziği ve yetersiz dengesi topu ayağında tutmasını güçleştiriyor. Yüksek kararlılık ve çalışkanlık değerleri bu eksikliği maskeliyor gibi görünüyor ama zıplama kapasitesinin felaket düzeyde kalması ve kafa vuruşlarındaki kısıtı, onu hem hava toplarında hem de ikili mücadelelerde tamamen etkisiz bir hale getiriyor.
Duran top becerisi ise bu zaafları unutturacak kadar keskin kornerden ve serbest vuruşlardan gelen üstün isabet, onu duran top tehdidina dönüştürüyor. Ancak bu silah, konsantrasyonundaki dalgalanmalar ve soğukkanlılığının vasat oluşu sebebiyle yüksek tempolu anlarda kolayca körelebiliyor. Pozisyon alma sezgisi ve topsuz alandaki hareketliliği makul seviyede seyrederken, markaj konusundaki belirgin yetersizliği ve düşük liderlik eşiği, takım savunmasını organize etmede sırıtmasına yol açıyor. Doğal kondisyonu ve takım oyununa yatkınlığı onu dayanıklı bir rotasyon parçası yapsa da, patlayıcılık gerektiren anlarda hızlanma ve sürat eksikliği, rakibin dengesini bozacak bir dripling tehdidi yaratmasına izin vermiyor. Uzaktan şut tehdidi kabul edilebilir düzeyde olsa da, karar alma mekanizmasındaki tutarsızlıklar bu seçeneği de verimsiz bir kumara çeviriyor.