Rebić’in cesareti ve topsuz alan koşuları üst düzey ancak bu agresifliği, vasatın altındaki pozisyon alma hissiyatıyla birleştiğinde sürekli bir faul makinesine dönüşüyor. Dar alanda ilk kontrolü ve tekniği rakibi eksiltmesine yetiyor fakat dripling sonrası verdiği kararların istikrarsızlığı, yarattığı avantajı anında buharlaştırıyor. Girdiği pozisyonlarda bitiricilik kalitesi ona elit bir forvet havası vermiyor, soğukkanlılığının kısıtlı olması ceza sahası içinde bir adım geride kalmasına neden oluyor.
Sağ ayağının dominantlığına aşırı bağımlı oyunu, sol ayağının felaket seviyesindeki yetersizliğiyle birleşince savunmacılar onu kolayca dar açıya yönlendiriyor. Vizyonu ve takım oyununa yatkınlığı övgüye değer, araya bıraktığı paslarla kilidi açabiliyor fakat bu yaratıcı zihni, savunma geçişlerinde tamamen devre dışı kalıyor markaj ve top kapmadaki ilgisizliği, çalışkanlığına rağmen takım savunmasında delik açıyor. Kafa toplarındaki yeterliliği ise uzaktan şut tehdidiyle birleştiğinde duran top varyasyonlarında şans tanıyor.
Fiziksel olarak gücü ve dengesi, yaşının getirdiği çeviklik kaybını ve süratinin düzleşmeye başladığını maskeleyemiyor. Doğal kondisyonu onu bir süre daha idare eder ancak dayanıklılığının kısıtlı olması, yüksek temposunu maçın son bölümüne taşıyamamasına yol açıyor zıplama yeteneğindeki sıradanlık da hava hakimiyetini giderek zayıflatıyor.
Hırvatistan