Hava toplarındaki elit seviyesi ve patlayıcı gücü, onu ceza sahasında fiziksel bir tehdit haline getiriyor ancak bitiriciliğinin felaket derecede düşük olması bu avantajı çoğu zaman sıfırlıyor. Markajdaki üstün seviyesi ve top kapma zamanlaması, pozisyon almadaki doğal sezgisiyle birleşince rakip forvetleri boğmasını sağlıyor ancak konsantrasyonundaki orta seviye, maçın belirli bölümlerinde gereksiz aralıklar bırakmasına yol açıyor. Denge ve zıplama kalitesi, zaten kuvvetli fiziğini tamamlayarak yerden ve havadan gelen toplarda rakipleriyle başa çıkmasını kolaylaştırıyor.
Sağ beke çekildiğinde orta açma yeteneğinin kısıtlı olması ve driplingdeki vasat seviyesi, hücum katkısını neredeyse tamamen yok ediyor. Buna karşın uzun taçlarındaki şaşırtıcı isabet oranı, duran toplarda fark yaratabilecek tek tehdidi olarak öne çıkıyor. Çalışkanlığı ve takım oyununa yatkınlığı, taktik disiplin içinde kalmasını sağlıyor fakat liderlik vasfının olmayışı, onu arka hattın yöneticisi olmaktan uzak tutuyor. Agresifliği ve cesareti, ikili mücadelelerde geri adım atmadığını gösterse de, karar verme yeteneğindeki ortalamanın üzerinde kalan seviye, tempo yükseldiğinde hatalı pas riskini tamamen ortadan kaldıramıyor. Doğal kondisyonunun sınırlı olması ise sakatlık sonrası toparlanma sürecini uzatıp tutarlı bir performans çizgisi yakalamasını zorlaştırıyor.