Ayaklarını çok iyi kullanamasa da ilk kontrolünün üst düzey olması, topu ayağına saklayarak teknik yetersizlikleri bir nebze kamufle etmesini sağlıyor. Üst düzey pas kabiliyeti ve vizyonu, defansif orta sahadan oyunu hızlı şekillendirme potansiyeli taşıdığını gösteriyor, ancak bu yetenek düşük agresiflik seviyesiyle birleşince rakibi karşısında tam bir uyurgezer izlenimi veriyor. Soğukkanlılığının yüksek olması topu basit ve doğru kullanmasına yardım ediyor, fakat topsuz alan bilgisinin felaket seviyede kalması ayağına aldığı topların büyük kısmının anlamsız olmasına yol açıyor. Uzaktan şut becerisi vasatın üzerinde seyrederken, bitiricilik ve orta açma gibi hücumun diğer parametrelerinde ciddi sınırları var.
Markaj ve top kapma rakamlarının elit olmadığı aşikar, yine de pozisyon alma seviyesi bu orta karar kesiciliğini bir parça toparlıyor. Asıl sorun, vasat çevikliğin markaj ve top kapma anlarında rakibin yön değiştirmesine karşı ağır kalmasına neden olması. İkili mücadelelerde yüksek gücüne ve dengesine güvenmek zorunda, çünkü cesaret seviyesi üst düzey maçların ateşinde ona garantili bir dayanıklılık sunmuyor. Dayanıklılık ve sürat değerleri iyi görünse de, bu fiziksel çıktının kararlılık ve çalışkanlıkla yeterince desteklenmeyişi, doksan dakika boyunca tempoyu belirleyen bir oyuncu olmasını engelliyor.
Sezgi, kararlar ve yaratıcılık gibi zihinsel silahları üst seviyeye yakın, bu da ona doğru anlarda doğru pası atma içgüdüsü kazandırıyor. Ne var ki düşük liderlik ve idare eder seviyedeki takım oyunuyla birleşen bu yeti seti, sahada bir orkestra şefi olmasına izin vermiyor. Hava toplarında zıplama ve kafa vuruşu ortalama bir profil çiziyor, bu da duran top savunmasında güvenilmez bir figür haline getiriyor. Tüm bu çelişkili veri yığını, onu üstün bir yeteneğin değil, idare eder bir aksaklığın temsilcisi konumuna indiriyor.