Elit seviyedeki hızlanması ve sürati, üst düzey çevikliğiyle birleştiğinde dripling yeteneğini tehlikeli kılıyor, topsuz alan koşuları da bu hıza eşlik edebildiği için rakip savunmaların arkasına sarkmakta zorlanmıyor. Ne var ki bu akınların neredeyse tamamı, karar verme zafiyetine ve sıradan bitiricilik becerisine takılarak sonuçsuz kalıyor. Orta ve pas kalitesi ancak idare eder seviyede olduğundan, kanattan gelen bu hızlı hücum girişimleri tabelaya yansımıyor. Yaratıcılığı vasatın üzerinde durmasına rağmen vizyon yetersizliği ve dengesiz pas tercihleri, onu kilit paslardan uzak tutuyor.
Markaj ve top kapma becerisi felaket seviyede, pozisyon alma içgüdüsü ise neredeyse hiç yok. Zayıf gücü ve sallantılı dengesi, en ufak fiziksel temasta oyundan düşmesine neden olurken, bu bireysel zafiyet geri koşularda takımını savunmasız bırakıyor. Çalışkanlığı ve kararlılığı, bu sınırlı yetenek setini bir ölçüde kamufle etse de maç içindeki konsantrasyon dalgalanmaları, yüksek tempoda kaybolmasına yol açıyor. Agresif bekler karşısında cesareti kadar fiziksel dayanıklılığı da sorgulanır hale geliyor.
İlk kontrol ve top tekniği dar alanda iş yapabileceğini gösterse de soğukkanlılık ve karar mekanizmasındaki kronik eksiklik, onu dar alan oyuncusu olmaktan çıkarıp istikrarsız bir açık saha tehdidine indirgiyor. Kafa toplarındaki yetersizlik ve zıplama kısıtlılığı, bu profili duran toplarda hiçbir varlık gösteremeyen tek boyutlu bir kenar oyuncusuna dönüştürüyor.