Çalışkanlığın üst düzey sınırlarına oturmuş bir oyuncu dayanıklılık seviyesiyle birleştiğinde doksan dakika boyunca kenar bölgeyi tahkim edecek dirence sahip. Markaj ve top kapma refleksleri, agresifliğin de katkısıyla bire bir savunmada caydırıcı, fakat zıplama kapasitesindeki kısıt ve taban gücü eksikliği hava toplarında onu istikrarlı bir zafiyet haline getiriyor. Pozisyon alma disiplini ve takım içi uyumu, bu fiziksel dezavantajları bir miktar törpülese de yüksek tempoda ve güçlü forvetler karşısında geçiş savunmasında kopuşlar yaşatıyor. Karar verme yetisi ve soğukkanlılığı, dar alanda panik yapmadan kısa pas çıkışları yapabilmesini sağlıyor öte yandan yaratıcılık ve vizyon hanesinin neredeyse boş olması, onu yalnızca basit top dolaşımına mahkum bırakıyor.
Hücum aksiyonlarında orta ve dripling kalitesi iş görebilir düzeyde kalsa da topsuz alan sezgisinin vasatlığı bindirmelerini öngörülebilir hale getiriyor. Otuz bir yaşında hızlanma ve süratin hafif düşüşü dahi bu kısır döngüyü belirginleştiriyor. Uzun taçlar kullanışlı bir opsiyon sunsa da duran top organizasyonlarında ceza sahası çevresinde tehdit oluşturacak bir tehdidi yok. Çevikliğe dayalı yön değiştirme kabiliyeti, denge sorunu yaşamadığı anlarda dar alan müdahalelerinde fayda sağlıyor.
İki kenarda da forma giyebilme esnekliği ve bitmek bilmeyen iş disiplini, onu düşük riskli savunma setlerinde alternatif olarak tutmayı akla getiriyor. Ancak duruş terminolojisinin dışına çıkarak söylersek herhangi bir elit fiziğe, özel tekniğe ya da oyun görüşüne sahip olmadığı için yalnızca belirli senaryolarda ve kontrollü tempoda fonksiyon gösterebilir. Çalışkanlığının ötesinde bir kimlik üretememesi, üst düzey rakiplere karşı onu çözümsüz bırakıyor.