zıplamanin kısıtlılığı, her ne kadar kafa vuruşu zamanlamasıyla kısmen maskelense de, hava toplarındaki fiziksel handikapı net bir şekilde ortaya koyuyor. Bu zafiyet, yüksek agresifliği ve gözü kara cesaretiyle birleştiğinde, özellikle geri koşularda gereksiz fauller yapmasına ve uzun boylu pivot oyuncular karşısında pozisyon bilgisinin yetersiz kalmasına neden oluyor. Top kapma ve markajdaki vasat düzeyi, konsantrasyon dalgalanmalarıyla harmanlandığında, topu kazanma anındaki kararsızlığı belirginleşiyor ve sıklıkla rakibin sıyrılmasına izin veriyor. Uzun taçtaki sıra dışı isabeti ise, hücum düzeninde duran toplar için bir silah olarak öne çıkıyor.
Topla ilişkideki en belirgin özelliği, ilk kontrol kalitesinin getirdiği yumuşaklık ve takım oyunu anlayışındaki üst düzey uyum. Bu kombinasyon, dar alanda topu saklama ve basit oynama konforu sağlasa da, yaratıcılık ve vizyon sınırlarının ötesine geçemiyor pas tercihleri aşırı güvenli ve kısır bir döngüde kalıyor. Dripling yeteneği, yalnızca tempo tutmak için yeterliyken, uzaktan şutlarındaki isabet oranı beklenmedik bir tehdit yaratıyor. Bitiricilik konusundaki ciddi eksiklik ise, onu ceza sahası içinde bir faktör olmaktan tamamen çıkarıyor.
Çalışkanlığı ve dayanıklılığı, ona maç boyunca aksayan bir makine gibi değil, istikrarlı bir koşu temposu sağlıyor. Ancak sürat ve hızlanmadaki sıradanlık, oyun geçişlerinde topun arkasında kalmasına yol açarken, yüksek soğukkanlılığı ve gelişmiş karar alma mekanizması, ayağına top geldiğinde nadiren panik yapmasını sağlıyor. Dengeli yapısı ve makul gücü, ikili mücadelelerde kolayca devrilmesini engellese de, elit bir kesiciliğin çok uzağında, defansif aksiyonları daha çok pozisyon alma içgüdüsüyle sınırlı kalıyor.