Spartak Ajazi, sahada ilk bakışta atletik yapısıyla dikkat çekiyor, hızlanması, çevikliği ve süratiyle savunma arkasına sarkma konusunda potansiyel bir tehdit oluşturuyor. Fiziksel dayanıklılığı ve doğal kondisyonu, maç boyunca yüksek tempoyu kaldırabilecek seviyede. Topla buluştuğunda ilk kontrolü fena değil, dripling yeteneğiyle dar alanlarda topu taşıyabiliyor ve bitiricilik konusunda da ortalamanın üzerinde bir beceri sergiliyor. Bu özellikleri onu, doğrudan kaleye gidecek, son vuruşları yapacak bir forvet profiline yaklaştırıyor.
Ancak bu fiziksel ve kısmi teknik yeterliliğin bedeli, zihinsel ve takım oyunundaki derin eksikliklerle ödeniyor. Top ayağında değilken topsuz alanda hareketliliği iyi olsa da, pozisyon bilgisi ve takım oyunu anlayışı son derece zayıf. Maç içinde karar alma süreçleri tutarsız, soğukkanlılığı ve konsantrasyonu kritik anlarda yetersiz kalıyor. Bu durum, baskı altında basit top kayıplarına ve yanlış tercihlere yol açabilir. Vizyonu ve pas yeteneği bir forvet için bile kabul edilemez düzeyde düşük, bu da onu oyun kurma veya takım arkadaşlarına pozisyon hazırlama konusunda tamamen etkisiz kılıyor.
Cesareti düşük, agresifliği ise kontrolsüz bir seviyede. Hava toplarındaki zayıflığı ve denge eksikliği, fiziksel avantajını tam olarak kullanmasına engel oluyor. Uzaktan şut denemeleri ise tamamen verimsiz. Bu oyuncu, sadece bitiricilik ve atletizm üzerine kurulu, izole bir rol arayan, topu ayağına alıp doğrudan kaleye yönelecek bir sistemde belki bir parça katkı sağlayabilir. Aksi takdirde, takımın genel oyun düzenine entegre olması, topu tutması veya oyuna katılması beklenen bir forvet rolünde büyük bir yük olacaktır. Gelişimi için özellikle zihinsel disiplin, karar verme yetisi ve takım içi uyum konularında ciddi bir yatırım ve sabır gerekiyor. Mevcut haliyle, üst seviye bir takımın kadro derinliğine bile katkı sağlaması zor görünüyor.